Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

H επιθυμία του Oδυσσέα Eλύτη...


Στο όμορφο νησί της Σικίνου το Σάββατο 6 Aυγούστου θα πραγματοποιηθεί το τάμα του μεγάλου μας ποιητή Oδυσσέα Eλύτη. Eπιθυμία του βραβευμένου με Nόμπελ Έλληνα ποιητή ήταν η κατασκευή μιας μικρής εκκλησίας σε ένα ήσυχο και φυσικό σημείο. Σε ένα σημείο από όπου η απέραντη θέα του Aιγαίου Πελάγους, που τόσο τον ενέπνευσε και τον καθήλωσε, θα είναι ορατή και θα αποπνέει ψυχική ανάταση και αγαλλίαση. O Oδυσσέας Eλύτης επέλεξε την όμορφη Σίκινο για την ηρεμία και τη φυσική της ομορφιά να κάνει πραγματικότητα την επιθυμία του. Η εκκλησία της Παναγίας της Παντοχαράς, που δεσπόζει στο νησί και ατενίζει τη μοναδική θέα του πελάγους, είναι ένα προσωπικό αφιέρωμα του σπουδαίου μας ποιητή στην Παναγία· ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για τη ζωή και το έργο του, που «φώτισε» τη χώρα μας στο εξωτερικό και έδωσε παγκόσμια εμβέλεια στην ελληνική ποίηση. Την υλοποίηση του εν λόγω έργου, του τάματος του Eλύτη, όπως είναι γνωστό σε πολλούς, ανέλαβε η κ. Ιουλίτα Ηλιοπούλου, με συνεργάτες τον αρχιτέκτονα κ. Αλέξανδρο Σαμαρά και πολιτικό μηχανικό τον κ. Λάμπρο Κωστάκη. Το χώρο ανέγερσης του ναού, που βρίσκεται ανάμεσα στη Χώρα (Κάστρο) και στο μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, παραχώρησε με μεγάλη ευχαρίστηση ο Δήμος Σίκινου.

Τα Θυρανοίξια, η πρώτη λειτουργία στην εκκλησία της Παναγίας της Παντοχαράς, θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 6 Αυγούστου το πρωί από τους ιερείς του νησιού. Θα προσφερθεί επίσης σε όσους θα δώσουν το «παρών» και το παραδοσιακό παστέλι με σικινιώτικο μέλι, ενώ το βράδυ στην πλατεία της Παντάνασσας θα λάβει χώρα ένα αφιέρωμα στον Oδυσσέα Ελύτη, με τη συμμετοχή των μουσικών Σπύρου Σακκά και Γιώργου Κουρουπού, οι οποίοι θα παρουσιάσουν μαζί με την Ιουλίτα Ηλιοπούλου ένα πρόγραμμα με τίτλο: «Με το Λύχνο του Άστρου». Η συγκεκριμένη εκδήλωση θα είναι ανοιχτή στο κοινό, σε όλους τους κατοίκους του νησιού και στους επισκέπτες του καλοκαιριού.

Πεποίθηση όλων των μόνιμων κατοίκων της Σικίνου είναι οι εκδηλώσεις αυτές να μην έχουν κοσμικό χαρακτήρα αλλά να αποτελέσουν σύμβολο μνήμης για το σπουδαίο Οδυσσέα Ελύτη.

Λίγα λόγια για τη Σίκινο

H Σίκινος είναι ένα μικρό νησί στις νότιες Kυκλάδες, με πληθυσμό περίπου 238 κατοίκων. Oι άνθρωποι του νησιού είναι εξαιρετικά φιλόξενοι, φροντίζουν τους επισκέπτες, τη γη τους και έχουν ανεξάντλητη διάθεση για γλέντια και πανηγύρια. Kάθε καλοκαίρι διοργανώνονται οι Γιορτές της Σικίνου, ένα φεστιβάλ που περιλαμβάνει εκθέσεις, παραστάσεις και συναυλίες από διάφορα είδη μουσικής. Πραγματοποιείται με τη συνεργασία της Kοινότητας Σικίνου και της δημιουργικής ομάδας Media dell’ Arte.

Για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά το νησί επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.sikinos.gr

Πηγή:www.citypress.gr

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Πατήσια και φτώχεια

(Πατήσια 1949 – Βγαλμένη από την Λαμπρινή. Φώτο από το βιβλιο «Ιχνογραφία Πατησίων – Τα Πατήσια κάποτε…» της Ναταλίας Σαμαρά Γκαίτλιχ)


Δεκαετίες πριν, τα Πατήσια, ήταν μια περιοχή γνωστή για τα λουλούδια της. Ο παππούς μου παραπονιόταν για την ζέστη, όταν το θερμόμετρο έφτανε το καλοκαίρι τους 33 βαθμούς και οι γείτονες γνωριζόντουσαν μεταξύ τους. Ο κόσμος τα έβγαζε δύσκολα οικονομικά, οποιαδήποτε και αν ήταν η κοινωνική του θέση και τα παιδιά έτρωγαν σπάνια γλυκό. Πράγματι, η εικόνα από τις ταινίες με το παιδί να ανεβαίνει κρυφά στην καρέκλα για να κλέψει λίγο από το καλά κρυμμένο βάζο με το γλυκό, ήταν τακτικότατες τότε. Όπως και οι τιμωρίες για όποιον γινόταν τσακωτός! Ο αγώνας για την επιβίωση, καθημερινός αλλά δίκαιος. Ο ένας άνθρωπος σεβόταν τον άλλον.

Σήμερα, οι οικογένειες περνάνε και κείνες κρίση. Τα ζευγάρια που είναι χρόνια μαζί είναι δυσεύρετα. Τα Πατήσια, έχουν ελάχιστες παλιές μονοκατοικίες να θυμίζουν τα περασμένα μεγαλεία. Η μυρωδιά των τριαντάφυλλων έχει αντικατασταθεί από τα καυσαέρια και τα υψηλά επίπεδα όζοντος. Οι πολυκατοικίες απέκτησαν οχτώ ορόφους και έκλεισαν τον ορίζοντα. Στην πολυκατοικία μένουν άγνωστοι, εκ των οποίων οι περισσότεροι από ξένες χώρες. Δυσκολεύεσαι να συνεννοηθείς μαζί τους και καταφεύγεις στην νοηματική γλώσσα. Οι μαύροι συμπολίτες μας, σπρώχνουν καρότσια του σούπερ μαρκετ, γεμάτα σκουπίδια και κουτιά τα οποία ρίχνουν στον κάδο ανακύκλωσης της γειτονιάς και παίρνουν μερικά λεπτά κάθε φορά. Δεν υπάρχει βραδιά, να μην πετάγεσαι έξω για να γίνεις μάρτυρας ακόμα μιας δύσκολης κατάστασης. Κλέφτες τρέχουν από το σούπερ μάρκετ, όπου μόλις χτύπησαν τον υπάλληλο με το όπλο στο κεφάλι. Μια γυναίκα εκλιπαρεί για βοήθεια καθώς της επιτέθηκαν για να της αρπάξουν την αλυσίδα από το λαιμό. Ένας πιτσιρικάς τρέχει να σωθεί από μια συμμορία εξίσου μικρών στην ηλικία παιδιών, που θέλουν να τον δείρουν για να του πάρουν το κινητό του.

Τότε και τώρα. Μικρά προβλήματα που έγιναν μεγάλα. Πόσα πολλά μας χωρίζουν από κείνη την εποχή!